Old English · adjective
cranc
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /krɑnk/[krɑŋk]
- Syllables
- krɑnk (1 syllable)
- Modern English
- crankweak
cranc1 · adjective
Senses
-
weak
-
sick, ill
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | cranc | cranc | cranc |
| Accusative | crancne | crance | cranc |
| Genitive | crances | crancre | crances |
| Dative | crancum | crancre | crancum |
| Instrumental | crance | crancre | crance |
| Plural | |||
| Nominative | crance | crancacrance | cranc |
| Accusative | crance | crancacrance | cranc |
| Genitive | crancra | crancra | crancra |
| Dative | crancum | crancum | crancum |
| Instrumental | crancum | crancum | crancum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | cranca | crance | crance |
| Accusative | crancan | crancan | crance |
| Genitive | crancan | crancan | crancan |
| Dative | crancan | crancan | crancan |
| Instrumental | crancan | crancan | crancan |
| Plural | |||
| Nominative | crancan | crancan | crancan |
| Accusative | crancan | crancan | crancan |
| Genitive | crancracrancena | crancracrancena | crancracrancena |
| Dative | crancum | crancum | crancum |
| Instrumental | crancum | crancum | crancum |
cranc2 · verb · inflected form
Senses
-
first/third-person singular preterite indicative of crincan
-
Inflected form of crincan
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *krankaz (“weak, sick, ill”).
Descendants
crank
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cranc · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution