Old English · verb
cumliþian
Normalised cumlīþian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈkumˌliː.θi.ɑn/[ˈkumˌliː.ði.ɑn]
- Syllables
- ˈkum · ˌliː · θi · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- lodge
Meaning
-
to lodge, receive as a guest
-
to be a guest
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | cumlīþiġe | cumlīþode |
| 2nd singular | cumlīþast | cumlīþodest |
| 3rd singular | cumlīþaþ | cumlīþode |
| Plural | cumlīþiaþ | cumlīþodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | cumlīþiġe | cumlīþode |
| Plural | cumlīþiġen | cumlīþoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | cumlīþian |
| Inflected infinitive | cumlīþienne |
| Imperative singular | cumlīþa |
| Imperative plural | cumlīþiaþ |
| Present participle | cumlīþiende |
| Past participle | cumlīþodġecumlīþod |
All forms (15)
Etymology
Equivalent to cumlīþe + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cumliþian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution