Old English · verb
dafenian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈdɑ.fe.ni.ɑn/[ˈdɑ.ve.ni.ɑn]
- Syllables
- ˈdɑ · fe · ni · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- seemlysuit
Meaning
-
to be fitting, becoming or seemly, suit
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | dafeniġe | dafenode |
| 2nd singular | dafenast | dafenodest |
| 3rd singular | dafenaþ | dafenode |
| Plural | dafeniaþ | dafenodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | dafeniġe | dafenode |
| Plural | dafeniġen | dafenoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | dafenian |
| Inflected infinitive | dafenienne |
| Imperative singular | dafena |
| Imperative plural | dafeniaþ |
| Present participle | dafeniende |
| Past participle | dafenodġedafenod |
All forms (15)
Etymology
From dafen (“fit, suitable”) + -ian, originally the past participle of Proto-Germanic *dabaną (“to happen, be fitting”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/dafenian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution