Old English · adjective
dysig
Normalised dysiġ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈdy.sij/[ˈdy.zij]
- Syllables
- ˈdy · sij (2 syllables)
- Modern English
- dizzystupidfollyidiotfoolerror
dysig1 · adjective
Senses
-
stupid or foolish
-
an idiot or a fool
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | dysiġ | dysiġ | dysiġ |
| Accusative | dysiġne | dysiġe | dysiġ |
| Genitive | dysiġes | dysiġre | dysiġes |
| Dative | dysiġum | dysiġre | dysiġum |
| Instrumental | dysiġe | dysiġre | dysiġe |
| Plural | |||
| Nominative | dysiġe | dysiġadysiġe | dysiġ |
| Accusative | dysiġe | dysiġadysiġe | dysiġ |
| Genitive | dysiġra | dysiġra | dysiġra |
| Dative | dysiġum | dysiġum | dysiġum |
| Instrumental | dysiġum | dysiġum | dysiġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | dysiġa | dysiġe | dysiġe |
| Accusative | dysiġan | dysiġan | dysiġe |
| Genitive | dysiġan | dysiġan | dysiġan |
| Dative | dysiġan | dysiġan | dysiġan |
| Instrumental | dysiġan | dysiġan | dysiġan |
| Plural | |||
| Nominative | dysiġan | dysiġan | dysiġan |
| Accusative | dysiġan | dysiġan | dysiġan |
| Genitive | dysiġradysiġena | dysiġradysiġena | dysiġradysiġena |
| Dative | dysiġum | dysiġum | dysiġum |
| Instrumental | dysiġum | dysiġum | dysiġum |
dysig2 · noun · neuter
Senses
-
an error, folly
-
ignorance
-
foolishness
Declension · strong a-stem
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *dusīg.
Descendants
dizzy
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/dysig · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry