Old English · noun
facentacen
Normalised fācentācen
- Part of speech
- noun, neuter
- Declension
- strong a-stem
- IPA
- /ˈfɑː.kenˌtɑː.ken/
- Syllables
- ˈfɑː · ken · ˌtɑː · ken (4 syllables)
- Modern English
- crimes
Meaning
-
false sign
-
sign of crimes
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | fācentācen | fācentācnu |
| Accusative | fācentācen | fācentācnu |
| Genitive | fācentācnes | fācentācna |
| Dative | fācentācne | fācentācnum |
All forms (6)
Etymology
From fācen + tācen.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/facentacen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution