Old English · verb
firentacnian
Normalised firentācnian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈfi.renˌtɑːk.ni.ɑn/
- Syllables
- ˈfi · ren · ˌtɑːk · ni · ɑn (5 syllables)
Meaning
-
to pollute with sin
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | firentācniġe | firentācnode |
| 2nd singular | firentācnast | firentācnodest |
| 3rd singular | firentācnaþ | firentācnode |
| Plural | firentācniaþ | firentācnodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | firentācniġe | firentācnode |
| Plural | firentācniġen | firentācnoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | firentācnian |
| Inflected infinitive | firentācnienne |
| Imperative singular | firentācna |
| Imperative plural | firentācniaþ |
| Present participle | firentācniende |
| Past participle | firentācnodġefirentācnod |
All forms (15)
Etymology
From firen + tācnian, else firentācen + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/firentacnian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution