Old English · adjective
firwitt
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈfirˌwitt/[ˈfirˌwit]
- Syllables
- ˈfir · ˌwitt (2 syllables)
- Modern English
- curiositycurious
firwitt1 · adjective
Senses
-
curious
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | firwitt | firwitt | firwitt |
| Accusative | firwitne | firwitte | firwitt |
| Genitive | firwittes | firwitre | firwittes |
| Dative | firwittum | firwitre | firwittum |
| Instrumental | firwitte | firwitre | firwitte |
| Plural | |||
| Nominative | firwitte | firwittafirwitte | firwitt |
| Accusative | firwitte | firwittafirwitte | firwitt |
| Genitive | firwitra | firwitra | firwitra |
| Dative | firwittum | firwittum | firwittum |
| Instrumental | firwittum | firwittum | firwittum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | firwitta | firwitte | firwitte |
| Accusative | firwittan | firwittan | firwitte |
| Genitive | firwittan | firwittan | firwittan |
| Dative | firwittan | firwittan | firwittan |
| Instrumental | firwittan | firwittan | firwittan |
| Plural | |||
| Nominative | firwittan | firwittan | firwittan |
| Accusative | firwittan | firwittan | firwittan |
| Genitive | firwitrafirwittena | firwitrafirwittena | firwitrafirwittena |
| Dative | firwittum | firwittum | firwittum |
| Instrumental | firwittum | firwittum | firwittum |
firwitt2 · noun · neuter
Senses
-
curiosity
Declension · strong a-stem
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *firiwitją. Cognate with Old Saxon firiwit, Old High German firiwizzi (modern German Vorwitz), compare also Old Norse forvitni (“curiosity”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/firwitt · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution