Old English · verb
forealdian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /forˈæ͜ɑl.di.ɑn/[forˈæ͜ɑɫ.di.ɑn]
- Syllables
- for · ˈæ͜ɑl · di · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- expirekept
Meaning
-
to grow or wax old, become old
-
to grow weak with age
-
to get worn out with long use, decay through being kept to long
-
to run out, expire
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forealdiġe | forealdode |
| 2nd singular | forealdast | forealdodest |
| 3rd singular | forealdaþ | forealdode |
| Plural | forealdiaþ | forealdodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forealdiġe | forealdode |
| Plural | forealdiġen | forealdoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forealdian |
| Inflected infinitive | forealdienne |
| Imperative singular | forealda |
| Imperative plural | forealdiaþ |
| Present participle | forealdiende |
| Past participle | forealdod |
All forms (14)
Etymology
From Proto-West Germanic *fraaldōn, variant of *fraaldēn, equivalent to for- + ealdian. Compare Middle Low German voralden, vörōlden, Old High German firaltēn.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forealdian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution