Old English · verb
forgangan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /forˈɡɑn.ɡɑn/[forˈɡɑŋ.ɡɑn]
- Syllables
- for · ˈɡɑn · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- forgoforbearabstain
Meaning
-
to forgo; go away from, forbear, abstain from
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forgange | forġēngforġīeng |
| 2nd singular | forgengst | forġēngeforġīenge |
| 3rd singular | forgengþ | forġēngforġīeng |
| Plural | forgangaþ | forġēngonforġīengon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forgange | forġēngeforġīenge |
| Plural | forgangen | forġēngenforġīengen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forgangan |
| Inflected infinitive | forgangenne |
| Imperative singular | forgang |
| Imperative plural | forgangaþ |
| Present participle | forgangende |
| Past participle | forgangen |
All forms (17)
Etymology
From for- + gangan. Cognate with Old Saxon fargangan, Old High German firgangan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forgangan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution