Old English · verb
forlæran
Normalised forlǣran
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /forˈlæː.rɑn/
- Syllables
- for · ˈlæː · rɑn (3 syllables)
- Modern English
- amissmisteachseduce
Meaning
-
to misteach, teach amiss, teach wrongly, deceive, seduce; mislead
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | forlǣre | forlǣrde |
| 2nd singular | forlǣrestforlǣrst | forlǣrdest |
| 3rd singular | forlǣreþforlǣrþ | forlǣrde |
| Plural | forlǣraþ | forlǣrdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | forlǣre | forlǣrde |
| Plural | forlǣren | forlǣrden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | forlǣran |
| Inflected infinitive | forlǣrenne |
| Imperative singular | forlǣr |
| Imperative plural | forlǣraþ |
| Present participle | forlǣrende |
| Past participle | forlǣred |
All forms (16)
Etymology
From for- + lǣran.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/forlæran · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution