Old English · verb
fullfyllan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /fullˈfyl.lɑn/[fuɫˈfyɫ.ɫɑn]
- Syllables
- full · ˈfyl · lɑn (3 syllables)
- Modern English
- fulfillfulfilaccomplish
Meaning
-
to fulfill, accomplish
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | fullfylle | fullfylde |
| 2nd singular | fullfyllestfullfylst | fullfyldest |
| 3rd singular | fullfylleþfullfylþ | fullfylde |
| Plural | fullfyllaþ | fullfyldon |
| Subjunctive | ||
| Singular | fullfylle | fullfylde |
| Plural | fullfyllen | fullfylden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | fullfyllan |
| Inflected infinitive | fullfyllenne |
| Imperative singular | fullfyll |
| Imperative plural | fullfyllaþ |
| Present participle | fullfyllende |
| Past participle | fullfylled |
All forms (16)
Etymology
From full- + fyllan.
Descendants
fulfil, fulfill
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/fullfyllan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution