Old English · adjective
gæten
Normalised gǣten
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɡæː.ten/
- Syllables
- ˈɡæː · ten (2 syllables)
- Modern English
- goatenfurgoat'speltgoatgoatskin
Meaning
-
goat; goaten
-
made of a goat's pelt or fur: goatskin
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | gǣten | gǣtenugǣtnugǣtenogǣtno | gǣten |
| Accusative | gǣtenne | gǣtenegǣtne | gǣten |
| Genitive | gǣtenesgǣtnes | gǣtenre | gǣtenesgǣtnes |
| Dative | gǣtenumgǣtnum | gǣtenre | gǣtenumgǣtnum |
| Instrumental | gǣtenegǣtne | gǣtenre | gǣtenegǣtne |
| Plural | |||
| Nominative | gǣtenegǣtne | gǣtenagǣtnagǣtenegǣtne | gǣtenugǣtnugǣtenogǣtno |
| Accusative | gǣtenegǣtne | gǣtenagǣtnagǣtenegǣtne | gǣtenugǣtnugǣtenogǣtno |
| Genitive | gǣtenra | gǣtenra | gǣtenra |
| Dative | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum |
| Instrumental | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | gǣtenagǣtna | gǣtenegǣtne | gǣtenegǣtne |
| Accusative | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan | gǣtenegǣtne |
| Genitive | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan |
| Dative | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan |
| Instrumental | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan |
| Plural | |||
| Nominative | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan |
| Accusative | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan | gǣtenangǣtnan |
| Genitive | gǣtenragǣtenenagǣtnena | gǣtenragǣtenenagǣtnena | gǣtenragǣtenenagǣtnena |
| Dative | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum |
| Instrumental | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum | gǣtenumgǣtnum |
All forms (20)
Etymology
From Proto-West Germanic *gaitīn, from Proto-Germanic *gaitīnaz, equivalent to gāt + -en. Cognate with Old High German geiȥīn.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gæten · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution