Old English · verb
geþingan
Normalised ġeþingan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /jeˈθin.ɡɑn/[jeˈθiŋ.ɡɑn]
- Syllables
- je · ˈθin · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- thrive
geþingan1 · verb
Senses
-
to determine, fix, settle
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġeþinge | ġeþingde |
| 2nd singular | ġeþingestġeþingst | ġeþingdest |
| 3rd singular | ġeþingeþġeþingþ | ġeþingde |
| Plural | ġeþingaþ | ġeþingdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġeþinge | ġeþingde |
| Plural | ġeþingen | ġeþingden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġeþingan |
| Inflected infinitive | ġeþingenne |
| Imperative singular | ġeþing |
| Imperative plural | ġeþingaþ |
| Present participle | ġeþingende |
| Past participle | ġeþinged |
geþingan2 · verb
Senses
-
to thrive, grow, become excellent
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġeþinge | ġeþang |
| 2nd singular | ġeþingst | ġeþunge |
| 3rd singular | ġeþingþ | ġeþang |
| Plural | ġeþingaþ | ġeþungon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġeþinge | ġeþunge |
| Plural | ġeþingen | ġeþungen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġeþingan |
| Inflected infinitive | ġeþingenne |
| Imperative singular | ġeþing |
| Imperative plural | ġeþingaþ |
| Present participle | ġeþingende |
| Past participle | ġeþungen |
All forms (20)
Etymology
From ġe- + þingan, apparently modified from Proto-Germanic *þingōną (class-2 weak verb).
Compare to þēon and þīhan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/geþingan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry