eldertongue

Old English · verb

geanlæcan

Normalised ġeānlǣċan

Part of speech
verb
Verb class
weak class 1
IPA
/jeˈɑːnˌlæː.t͡ʃɑn/
Syllables
je · ˈɑːn · ˌlæː · t͡ʃɑn (4 syllables)

Meaning

  1. to make one, join, unite

Conjugation

Conjugation of geanlæcan
PresentPast
Indicative
1st singular ġeānlǣċeġeānlǣhte
2nd singular ġeānlǣċestġeānlǣcstġeānlǣhtest
3rd singular ġeānlǣċeþġeānlǣcþġeānlǣhte
Plural ġeānlǣċaþġeānlǣhton
Subjunctive
Singular ġeānlǣċeġeānlǣhte
Plural ġeānlǣċenġeānlǣhten
Non-finite forms of geanlæcan
Form
Infinitive ġeānlǣċan
Inflected infinitive ġeānlǣċenne
Imperative singular ġeānlǣċ
Imperative plural ġeānlǣċaþ
Present participle ġeānlǣċende
Past participle ġeānlǣht

All forms (16)

Etymology

From ge- + ān + -lǣċan.

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/geanlæcan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution