Old English · verb
geblowan
Normalised ġeblōwan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /jeˈbloː.wɑn/
- Syllables
- je · ˈbloː · wɑn (3 syllables)
Meaning
-
to flower, blossom, bloom
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġeblōwe | ġeblēow |
| 2nd singular | ġeblēwst | ġeblēowe |
| 3rd singular | ġeblēwþ | ġeblēow |
| Plural | ġeblōwaþ | ġeblēowon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġeblōwe | ġeblēowe |
| Plural | ġeblōwen | ġeblēowen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġeblōwan |
| Inflected infinitive | ġeblōwenne |
| Imperative singular | ġeblōw |
| Imperative plural | ġeblōwaþ |
| Present participle | ġeblōwende |
| Past participle | ġeblōwen |
All forms (13)
Etymology
From Proto-West Germanic *gablōan. Cognate with Old High German gibluoen. Equivalent to ġe- + blōwan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/geblowan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution