Old English · verb
gecneatian
Normalised ġecnēatian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈknæ͜ɑː.ti.ɑn/
- Syllables
- je · ˈknæ͜ɑː · ti · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to make clear, explain
-
to investigate
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġecnēatiġe | ġecnēatode |
| 2nd singular | ġecnēatast | ġecnēatodest |
| 3rd singular | ġecnēataþ | ġecnēatode |
| Plural | ġecnēatiaþ | ġecnēatodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġecnēatiġe | ġecnēatode |
| Plural | ġecnēatiġen | ġecnēatoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġecnēatian |
| Inflected infinitive | ġecnēatienne |
| Imperative singular | ġecnēata |
| Imperative plural | ġecnēatiaþ |
| Present participle | ġecnēatiende |
| Past participle | ġecnēatod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + cnēatian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gecneatian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution