Old English · verb
gefangian
Normalised ġefangian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈfɑn.ɡi.ɑn/[jeˈfɑŋ.ɡi.ɑn]
- Syllables
- je · ˈfɑn · ɡi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to fasten together, join together
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġefangiġe | ġefangode |
| 2nd singular | ġefangast | ġefangodest |
| 3rd singular | ġefangaþ | ġefangode |
| Plural | ġefangiaþ | ġefangodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġefangiġe | ġefangode |
| Plural | ġefangiġen | ġefangoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġefangian |
| Inflected infinitive | ġefangienne |
| Imperative singular | ġefanga |
| Imperative plural | ġefangiaþ |
| Present participle | ġefangiende |
| Past participle | ġefangod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + *fangian, from fang (originally meaning "something caught").
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gefangian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry