Old English · adjective
gefege
Normalised ġefēġe
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /jeˈfeː.je/
- Syllables
- je · ˈfeː · je (3 syllables)
- Modern English
- adaptedfit
gefege1 · adjective
Senses
-
fit, adapted
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ġefēġe | ġefēġuġefēġo | ġefēġe |
| Accusative | ġefēġne | ġefēġe | ġefēġe |
| Genitive | ġefēġes | ġefēġre | ġefēġes |
| Dative | ġefēġum | ġefēġre | ġefēġum |
| Instrumental | ġefēġe | ġefēġre | ġefēġe |
| Plural | |||
| Nominative | ġefēġe | ġefēġaġefēġe | ġefēġuġefēġo |
| Accusative | ġefēġe | ġefēġaġefēġe | ġefēġuġefēġo |
| Genitive | ġefēġra | ġefēġra | ġefēġra |
| Dative | ġefēġum | ġefēġum | ġefēġum |
| Instrumental | ġefēġum | ġefēġum | ġefēġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ġefēġa | ġefēġe | ġefēġe |
| Accusative | ġefēġan | ġefēġan | ġefēġe |
| Genitive | ġefēġan | ġefēġan | ġefēġan |
| Dative | ġefēġan | ġefēġan | ġefēġan |
| Instrumental | ġefēġan | ġefēġan | ġefēġan |
| Plural | |||
| Nominative | ġefēġan | ġefēġan | ġefēġan |
| Accusative | ġefēġan | ġefēġan | ġefēġan |
| Genitive | ġefēġraġefēġena | ġefēġraġefēġena | ġefēġraġefēġena |
| Dative | ġefēġum | ġefēġum | ġefēġum |
| Instrumental | ġefēġum | ġefēġum | ġefēġum |
gefege2 · verb · inflected form
Senses
-
inflection of ġefēġan:; first-person singular present indicative
-
inflection of ġefēġan:; singular present subjunctive
-
Inflected form of ġefēġan
All forms (11)
Etymology
From Proto-West Germanic *gafōg(ī), equivalent to ġe- + fōg + -e.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gefege · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution