Old English · verb
gegegnian
Normalised ġeġeġnian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈjej.ni.ɑn/
- Syllables
- je · ˈjej · ni · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to meet
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġeġeġniġe | ġeġeġnode |
| 2nd singular | ġeġeġnast | ġeġeġnodest |
| 3rd singular | ġeġeġnaþ | ġeġeġnode |
| Plural | ġeġeġniaþ | ġeġeġnodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġeġeġniġe | ġeġeġnode |
| Plural | ġeġeġniġen | ġeġeġnoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġeġeġnian |
| Inflected infinitive | ġeġeġnienne |
| Imperative singular | ġeġeġna |
| Imperative plural | ġeġeġniaþ |
| Present participle | ġeġeġniende |
| Past participle | ġeġeġnod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + *ġeġnian, from Proto-West Germanic *gaganōn, *geginōn, from Proto-Germanic *gaganōną, *gaginōną (“to approach, meet”). Cognate with Old High German gaganōn, geginōn (“to agree upon”), Old Norse gegna (“to fit, be suitable”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gegegnian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution