Old English · verb
gegiefan
Normalised ġeġiefan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /jeˈji͜y.fɑn/[jeˈji͜y.vɑn]
- Syllables
- je · ˈji͜y · fɑn (3 syllables)
Meaning
-
to give
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġeġiefe | ġeġeaf |
| 2nd singular | ġeġiefst | ġeġēafe |
| 3rd singular | ġeġiefþ | ġeġeaf |
| Plural | ġeġiefaþ | ġeġēafon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġeġiefe | ġeġēafe |
| Plural | ġeġiefen | ġeġēafen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġeġiefan |
| Inflected infinitive | ġeġiefenne |
| Imperative singular | ġeġief |
| Imperative plural | ġeġiefaþ |
| Present participle | ġeġiefende |
| Past participle | ġeġiefen |
All forms (13)
Etymology
By surface analysis, ġe- + ġiefan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gegiefan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution