Old English · verb
gegrippan
Normalised ġegrippan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /jeˈɡrip.pɑn/
- Syllables
- je · ˈɡrip · pɑn (3 syllables)
- Modern English
- acquireobtain
Meaning
-
to lay hold of, obtain, acquire
-
to seize
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġegrippe | ġegripede |
| 2nd singular | ġegripest | ġegripedest |
| 3rd singular | ġegripeþ | ġegripede |
| Plural | ġegrippaþ | ġegripedon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġegrippe | ġegripede |
| Plural | ġegrippen | ġegripeden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġegrippan |
| Inflected infinitive | ġegrippenne |
| Imperative singular | ġegripe |
| Imperative plural | ġegrippaþ |
| Present participle | ġegrippende |
| Past participle | ġegriped |
All forms (14)
Etymology
By surface analysis, ġe- + grippan (“to grip”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gegrippan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution