Old English · verb
gehebban
Normalised ġehebban
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 6 Anglian
- IPA
- /jeˈxeb.bɑn/[jeˈheb.bɑn]
- Syllables
- je · ˈxeb · bɑn (3 syllables)
- Modern English
- fermentheave
Meaning
-
to heave or raise up, ferment
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġehebbeġehebbu | ġehōfġehefde |
| 2nd singular | ġehefstġehefes | ġehōfeġehefdest |
| 3rd singular | ġehefþġehefeþ | ġehōfġehefde |
| Plural | ġehebbaþ | ġehōfonġehefdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġehebbe | ġehōfeġehefde |
| Plural | ġehebbenġehebbaþ | ġehōfenġehefdenġehōfunġehōfon |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġehebban |
| Inflected infinitive | ġehebbenneġehebbanġehebbanne |
| Imperative singular | ġehefe |
| Imperative plural | ġehebbaþ |
| Present participle | ġehebbende |
| Past participle | ġehæfenġehafenġehefenġehefed |
All forms (26)
Etymology
From Proto-Germanic *gahabjaną, equivalent to ġe- + hebban. Cognate with Old Saxon gihebbian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gehebban · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution