Old English · verb
gemittan
Normalised ġemittan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /jeˈmit.tɑn/
- Syllables
- je · ˈmit · tɑn (3 syllables)
- Modern English
- find
Meaning
-
to find, to meet
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġemitte | ġemitte |
| 2nd singular | ġemitst | ġemittest |
| 3rd singular | ġemittġemit | ġemitte |
| Plural | ġemittaþ | ġemitton |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġemitte | ġemitte |
| Plural | ġemitten | ġemitten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġemittan |
| Inflected infinitive | ġemittenne |
| Imperative singular | ġemite |
| Imperative plural | ġemittaþ |
| Present participle | ġemittende |
| Past participle | ġemitted |
All forms (13)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gemittan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution