Old English · verb
genacodian
Normalised ġenacodian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈnɑ.ko.di.ɑn/
- Syllables
- je · ˈnɑ · ko · di · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- naked
Meaning
-
to make bare or naked; to strip
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġenacodiġe | ġenacodode |
| 2nd singular | ġenacodast | ġenacododest |
| 3rd singular | ġenacodaþ | ġenacodode |
| Plural | ġenacodiaþ | ġenacododon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġenacodiġe | ġenacodode |
| Plural | ġenacodiġen | ġenacododen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġenacodian |
| Inflected infinitive | ġenacodienne |
| Imperative singular | ġenacoda |
| Imperative plural | ġenacodiaþ |
| Present participle | ġenacodiende |
| Past participle | ġenacodod |
All forms (14)
Etymology
From Proto-West Germanic *ganakwadōn, equivalent to ġe- + *nacodian. Cognate with Old High German ginackutōn, ginackotōn.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/genacodian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution