Old English · verb
gespanan
Normalised ġespanan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VI
- IPA
- /jeˈspɑ.nɑn/
- Syllables
- je · ˈspɑ · nɑn (3 syllables)
Meaning
-
to entice, allure, draw
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġespane | ġespōnġespēon |
| 2nd singular | ġespenestġespenst | ġespōneġespēone |
| 3rd singular | ġespeneþġespenþ | ġespōnġespēon |
| Plural | ġespanaþ | ġespōnonġespēonon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġespane | ġespōneġespēone |
| Plural | ġespanen | ġespōnenġespēonen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġespanan |
| Inflected infinitive | ġespanenne |
| Imperative singular | ġespan |
| Imperative plural | ġespanaþ |
| Present participle | ġespanende |
| Past participle | ġespanen |
All forms (19)
Etymology
From ġe- + spanan (“to entice”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gespanan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution