Old English · verb
getalian
Normalised ġetalian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈtɑ.li.ɑn/
- Syllables
- je · ˈtɑ · li · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to tell, number, reckon, consider
-
to account
-
to assign
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġetaliġe | ġetalode |
| 2nd singular | ġetalast | ġetalodest |
| 3rd singular | ġetalaþ | ġetalode |
| Plural | ġetaliaþ | ġetalodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġetaliġe | ġetalode |
| Plural | ġetaliġen | ġetaloden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġetalian |
| Inflected infinitive | ġetalienne |
| Imperative singular | ġetala |
| Imperative plural | ġetaliaþ |
| Present participle | ġetaliende |
| Past participle | ġetalod |
All forms (14)
Etymology
By surface analysis, ġe- + talian
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/getalian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution