Old English · verb
gewærlæcan
Normalised ġewærlǣċan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /jeˈwær.læː.t͡ʃɑn/[jeˈwærˠ.læː.t͡ʃɑn]
- Syllables
- je · ˈwær · læː · t͡ʃɑn (4 syllables)
- Modern English
- warnadmonishremind
Meaning
-
to remind, warn, admonish
Cain wiste his fæder forgǣgednysse, and næs þurh ðæt gewærlēht. ― Cain knew his father’s transgression, and was not admonished by it.
1882, Joseph Bosworth & Thomas Northcote Toller, An Anglo-Saxon Dictionary
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġewærlǣċe | ġewærlǣhteġewærlēhte |
| 2nd singular | ġewærlǣċestġewærlǣcst | ġewærlǣhtestġewærlēhtest |
| 3rd singular | ġewærlǣċeþġewærlǣcþ | ġewærlǣhteġewærlēhte |
| Plural | ġewærlǣċaþ | ġewærlǣhtonġewærlēhton |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġewærlǣċe | ġewærlǣhteġewærlēhte |
| Plural | ġewærlǣċen | ġewærlǣhtenġewærlēhten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġewærlǣċan |
| Inflected infinitive | ġewærlǣċenne |
| Imperative singular | ġewærlǣċ |
| Imperative plural | ġewærlǣċaþ |
| Present participle | ġewærlǣċende |
| Past participle | ġewærlǣhtġewærlēht |
All forms (21)
Etymology
Equivalent to ġewær + -lǣċan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gewærlæcan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution