Old English · verb
gewifian
Normalised ġewīfian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /jeˈwiː.fi.ɑn/[jeˈwiː.vi.ɑn]
- Syllables
- je · ˈwiː · fi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to marry, take a wife
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġewīfiġe | ġewīfode |
| 2nd singular | ġewīfast | ġewīfodest |
| 3rd singular | ġewīfaþ | ġewīfode |
| Plural | ġewīfiaþ | ġewīfodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġewīfiġe | ġewīfode |
| Plural | ġewīfiġen | ġewīfoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġewīfian |
| Inflected infinitive | ġewīfienne |
| Imperative singular | ġewīfa |
| Imperative plural | ġewīfiaþ |
| Present participle | ġewīfiende |
| Past participle | ġewīfod |
All forms (14)
Etymology
From ġe- + wīfian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gewifian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution