Old English · verb
gewrecan
Normalised ġewrecan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /jeˈwre.kɑn/
- Syllables
- je · ˈwre · kɑn (3 syllables)
- Modern English
- avengewreak
Meaning
-
to avenge, wreak
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ġewrece | ġewræc |
| 2nd singular | ġewricst | ġewrǣce |
| 3rd singular | ġewricþ | ġewræc |
| Plural | ġewrecaþ | ġewrǣcon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ġewrece | ġewrǣce |
| Plural | ġewrecen | ġewrǣcen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ġewrecan |
| Inflected infinitive | ġewrecenne |
| Imperative singular | ġewrec |
| Imperative plural | ġewrecaþ |
| Present participle | ġewrecende |
| Past participle | ġewrecen |
All forms (13)
Etymology
From Proto-West Germanic *gawrekan, from Proto-Germanic *gawrekaną. Equivalent to ġe- + wrecan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/gewrecan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution