Old English · adjective
ginn
Normalised ġinn
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /jinn/[jin]
- Syllables
- jinn (1 syllable)
- Modern English
- vastwidespaciousample
Meaning
-
wide, spacious, vast
-
ample
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ġinn | ġinn | ġinn |
| Accusative | ġinne | ġinne | ġinn |
| Genitive | ġinnes | ġinre | ġinnes |
| Dative | ġinnum | ġinre | ġinnum |
| Instrumental | ġinne | ġinre | ġinne |
| Plural | |||
| Nominative | ġinne | ġinnaġinne | ġinn |
| Accusative | ġinne | ġinnaġinne | ġinn |
| Genitive | ġinra | ġinra | ġinra |
| Dative | ġinnum | ġinnum | ġinnum |
| Instrumental | ġinnum | ġinnum | ġinnum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ġinna | ġinne | ġinne |
| Accusative | ġinnan | ġinnan | ġinne |
| Genitive | ġinnan | ġinnan | ġinnan |
| Dative | ġinnan | ġinnan | ġinnan |
| Instrumental | ġinnan | ġinnan | ġinnan |
| Plural | |||
| Nominative | ġinnan | ġinnan | ġinnan |
| Accusative | ġinnan | ġinnan | ġinnan |
| Genitive | ġinraġinnena | ġinraġinnena | ġinraġinnena |
| Dative | ġinnum | ġinnum | ġinnum |
| Instrumental | ġinnum | ġinnum | ġinnum |
All forms (9)
Etymology
From Proto-West Germanic *ginn(ī), from Proto-Germanic *ginn(ij)az, of uncertain origin. Cognate with Old Norse ginn- (“great-”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ginn · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution