Old English · adjective
grammatic
Normalised grammatiċ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɡrɑm.mɑ.tit͡ʃ/
- Syllables
- ˈɡrɑm · mɑ · tit͡ʃ (3 syllables)
- Modern English
- grammaticalgrammar
Meaning
-
grammatical, of grammar
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | grammatiċ | grammatiċ | grammatiċ |
| Accusative | grammaticne | grammatiċe | grammatiċ |
| Genitive | grammatiċes | grammaticre | grammatiċes |
| Dative | grammatiċum | grammaticre | grammatiċum |
| Instrumental | grammatiċe | grammaticre | grammatiċe |
| Plural | |||
| Nominative | grammatiċe | grammatiċagrammatiċe | grammatiċ |
| Accusative | grammatiċe | grammatiċagrammatiċe | grammatiċ |
| Genitive | grammaticra | grammaticra | grammaticra |
| Dative | grammatiċum | grammatiċum | grammatiċum |
| Instrumental | grammatiċum | grammatiċum | grammatiċum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | grammatiċa | grammatiċe | grammatiċe |
| Accusative | grammatiċan | grammatiċan | grammatiċe |
| Genitive | grammatiċan | grammatiċan | grammatiċan |
| Dative | grammatiċan | grammatiċan | grammatiċan |
| Instrumental | grammatiċan | grammatiċan | grammatiċan |
| Plural | |||
| Nominative | grammatiċan | grammatiċan | grammatiċan |
| Accusative | grammatiċan | grammatiċan | grammatiċan |
| Genitive | grammaticragrammatiċena | grammaticragrammatiċena | grammaticragrammatiċena |
| Dative | grammatiċum | grammatiċum | grammatiċum |
| Instrumental | grammatiċum | grammatiċum | grammatiċum |
All forms (10)
Etymology
Like Old High German gramatich, from Latin grammaticus, from Ancient Greek γραμματικός (grammatikós, “skilled in writing”), from γράμμα (grámma, “line of writing”), from γράφω (gráphō, “write”), from Proto-Indo-European *gerbʰ- (“to scratch”). Compare English grammatic.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/grammatic · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution