Old English · verb
granecian
Normalised grānecian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈɡrɑː.ne.ki.ɑn/
- Syllables
- ˈɡrɑː · ne · ki · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- grankgrumblegrunt
Meaning
-
to grumble, grunt
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | grāneciġe | grānecode |
| 2nd singular | grānecast | grānecodest |
| 3rd singular | grānecaþ | grānecode |
| Plural | grāneciaþ | grānecodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | grāneciġe | grānecode |
| Plural | grāneciġen | grānecoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | grānecian |
| Inflected infinitive | grānecienne |
| Imperative singular | grāneca |
| Imperative plural | grāneciaþ |
| Present participle | grāneciende |
| Past participle | grānecodġegrānecod |
All forms (15)
Etymology
From Proto-West Germanic *grainukōn, equivalent to grānian + -cian.
Descendants
grank
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/granecian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution