Old English · adjective
grotig
Normalised grotiġ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɡro.tij/
- Syllables
- ˈɡro · tij (2 syllables)
- Modern English
- groatygrottyearthyparticulateparticlesresemblingconsistingparticle
Meaning
-
Consisting of or resembling particles, particulate, earthy
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | grotiġ | grotiġ | grotiġ |
| Accusative | grotiġne | grotiġe | grotiġ |
| Genitive | grotiġes | grotiġre | grotiġes |
| Dative | grotiġum | grotiġre | grotiġum |
| Instrumental | grotiġe | grotiġre | grotiġe |
| Plural | |||
| Nominative | grotiġe | grotiġagrotiġe | grotiġ |
| Accusative | grotiġe | grotiġagrotiġe | grotiġ |
| Genitive | grotiġra | grotiġra | grotiġra |
| Dative | grotiġum | grotiġum | grotiġum |
| Instrumental | grotiġum | grotiġum | grotiġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | grotiġa | grotiġe | grotiġe |
| Accusative | grotiġan | grotiġan | grotiġe |
| Genitive | grotiġan | grotiġan | grotiġan |
| Dative | grotiġan | grotiġan | grotiġan |
| Instrumental | grotiġan | grotiġan | grotiġan |
| Plural | |||
| Nominative | grotiġan | grotiġan | grotiġan |
| Accusative | grotiġan | grotiġan | grotiġan |
| Genitive | grotiġragrotiġena | grotiġragrotiġena | grotiġragrotiġena |
| Dative | grotiġum | grotiġum | grotiġum |
| Instrumental | grotiġum | grotiġum | grotiġum |
All forms (10)
Etymology
From grot + -iġ.
Descendants
groaty, grotty
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/grotig · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution