Old English · verb
heaþorian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈxæ͜ɑ.θo.ri.ɑn/[ˈhæ͜ɑ.ðo.ri.ɑn]
- Syllables
- ˈxæ͜ɑ · θo · ri · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- restrain
Meaning
-
to restrain
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | heaþoriġe | heaþorode |
| 2nd singular | heaþorast | heaþorodest |
| 3rd singular | heaþoraþ | heaþorode |
| Plural | heaþoriaþ | heaþorodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | heaþoriġe | heaþorode |
| Plural | heaþoriġen | heaþoroden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | heaþorian |
| Inflected infinitive | heaþorienne |
| Imperative singular | heaþora |
| Imperative plural | heaþoriaþ |
| Present participle | heaþoriende |
| Past participle | heaþorodġeheaþorod |
All forms (15)
Etymology
By surface analysis, heaþor (“restraint”) + -ian (infinitive suffix)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/heaþorian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution