Old English · noun
heahheall
Normalised hēahheall
- Part of speech
- noun, feminine
- Declension
- strong ō-stem
- IPA
- /ˈxæ͜ɑːxˌxæ͜ɑll/[ˈhæ͜ɑːxˌhæ͜ɑɫ]
- Syllables
- ˈxæ͜ɑːx · ˌxæ͜ɑll (2 syllables)
- Modern English
- palace
Meaning
-
Palace.
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | hēahheall | hēahheallahēahhealle |
| Accusative | hēahhealle | hēahheallahēahhealle |
| Genitive | hēahhealle | hēahhealla |
| Dative | hēahhealle | hēahheallum |
All forms (4)
Etymology
From hēah (“high”) + heall (“hall”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/heahheall · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution