Old English · adjective
hornbære
Normalised hornbǣre
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈxornˌbæː.re/[ˈhorˠnˌbæː.re]
- Syllables
- ˈxorn · ˌbæː · re (3 syllables)
- Modern English
- equippedhorn-bearinghornsfittedhorn
Meaning
-
equipped or fitted with horns; horn-bearing
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | hornbǣre | hornbǣruhornbǣro | hornbǣre |
| Accusative | hornbǣrne | hornbǣre | hornbǣre |
| Genitive | hornbǣres | hornbǣrre | hornbǣres |
| Dative | hornbǣrum | hornbǣrre | hornbǣrum |
| Instrumental | hornbǣre | hornbǣrre | hornbǣre |
| Plural | |||
| Nominative | hornbǣre | hornbǣrahornbǣre | hornbǣruhornbǣro |
| Accusative | hornbǣre | hornbǣrahornbǣre | hornbǣruhornbǣro |
| Genitive | hornbǣrra | hornbǣrra | hornbǣrra |
| Dative | hornbǣrum | hornbǣrum | hornbǣrum |
| Instrumental | hornbǣrum | hornbǣrum | hornbǣrum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | hornbǣra | hornbǣre | hornbǣre |
| Accusative | hornbǣran | hornbǣran | hornbǣre |
| Genitive | hornbǣran | hornbǣran | hornbǣran |
| Dative | hornbǣran | hornbǣran | hornbǣran |
| Instrumental | hornbǣran | hornbǣran | hornbǣran |
| Plural | |||
| Nominative | hornbǣran | hornbǣran | hornbǣran |
| Accusative | hornbǣran | hornbǣran | hornbǣran |
| Genitive | hornbǣrrahornbǣrena | hornbǣrrahornbǣrena | hornbǣrrahornbǣrena |
| Dative | hornbǣrum | hornbǣrum | hornbǣrum |
| Instrumental | hornbǣrum | hornbǣrum | hornbǣrum |
All forms (11)
Etymology
From Proto-Germanic *hurnabēriz, equivalent to horn + -bǣre.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/hornbære · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution