Old English · adjective
hreowcarig
Normalised hrēowcariġ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈxre͜oːwˌkɑ.rij/[ˈr̥e͜oːwˌkɑ.rij]
- Syllables
- ˈxre͜oːw · ˌkɑ · rij (3 syllables)
- Modern English
- troubledanxious
Meaning
-
troubled, anxious, sorrowful
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | hrēowcariġ | hrēowcariġ | hrēowcariġ |
| Accusative | hrēowcariġne | hrēowcariġe | hrēowcariġ |
| Genitive | hrēowcariġes | hrēowcariġre | hrēowcariġes |
| Dative | hrēowcariġum | hrēowcariġre | hrēowcariġum |
| Instrumental | hrēowcariġe | hrēowcariġre | hrēowcariġe |
| Plural | |||
| Nominative | hrēowcariġe | hrēowcariġahrēowcariġe | hrēowcariġ |
| Accusative | hrēowcariġe | hrēowcariġahrēowcariġe | hrēowcariġ |
| Genitive | hrēowcariġra | hrēowcariġra | hrēowcariġra |
| Dative | hrēowcariġum | hrēowcariġum | hrēowcariġum |
| Instrumental | hrēowcariġum | hrēowcariġum | hrēowcariġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | hrēowcariġa | hrēowcariġe | hrēowcariġe |
| Accusative | hrēowcariġan | hrēowcariġan | hrēowcariġe |
| Genitive | hrēowcariġan | hrēowcariġan | hrēowcariġan |
| Dative | hrēowcariġan | hrēowcariġan | hrēowcariġan |
| Instrumental | hrēowcariġan | hrēowcariġan | hrēowcariġan |
| Plural | |||
| Nominative | hrēowcariġan | hrēowcariġan | hrēowcariġan |
| Accusative | hrēowcariġan | hrēowcariġan | hrēowcariġan |
| Genitive | hrēowcariġrahrēowcariġena | hrēowcariġrahrēowcariġena | hrēowcariġrahrēowcariġena |
| Dative | hrēowcariġum | hrēowcariġum | hrēowcariġum |
| Instrumental | hrēowcariġum | hrēowcariġum | hrēowcariġum |
All forms (10)
Etymology
From hrēow (“regret, remorse”) + cariġ (“grieving”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/hreowcarig · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution