Old English · adjective
ierre
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈi͜yr.re/[ˈi͜yrˠ.rˠe]
- Syllables
- ˈi͜yr · re (2 syllables)
- Modern English
- wrathfulerringangryiredepravedperverserageanger
ierre1 · adjective
Senses
-
angry, wrathful, fierce
-
wandering, erring, perverse, depraved
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ierre | ierruierro | ierre |
| Accusative | ierne | ierre | ierre |
| Genitive | ierres | ierre | ierres |
| Dative | ierrum | ierre | ierrum |
| Instrumental | ierre | ierre | ierre |
| Plural | |||
| Nominative | ierre | ierraierre | ierruierro |
| Accusative | ierre | ierraierre | ierruierro |
| Genitive | ierra | ierra | ierra |
| Dative | ierrum | ierrum | ierrum |
| Instrumental | ierrum | ierrum | ierrum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ierra | ierre | ierre |
| Accusative | ierran | ierran | ierre |
| Genitive | ierran | ierran | ierran |
| Dative | ierran | ierran | ierran |
| Instrumental | ierran | ierran | ierran |
| Plural | |||
| Nominative | ierran | ierran | ierran |
| Accusative | ierran | ierran | ierran |
| Genitive | ierraierrena | ierraierrena | ierraierrena |
| Dative | ierrum | ierrum | ierrum |
| Instrumental | ierrum | ierrum | ierrum |
ierre2 · noun · neuter
Senses
-
anger, wrath, ire, rage
Godes yrre bær
Bearing God's anger (Beowulf, 711)
Declension · strong ja-stem
All forms (9)
Etymology
Inherited from Proto-Germanic *irzijaz. Cognate with Old High German irri (German irre (“crazy, insane, mad”)).
Inherited from Proto-Germanic *irziją.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ierre · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution