Old English · verb
inbringan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /inˈbrin.ɡɑn/[inˈbriŋ.ɡɑn]
- Syllables
- in · ˈbrin · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- inbring
Meaning
-
to bring in, present
Liber Scintillarum gloss
Bring in all the tithes into my barn, so that there may be food in my house.
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | inbringe | inbrōhte |
| 2nd singular | inbringst | inbrōhtest |
| 3rd singular | inbringþ | inbrōhte |
| Plural | inbringaþ | inbrōhton |
| Subjunctive | ||
| Singular | inbringe | inbrōhte |
| Plural | inbringen | inbrōhten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | inbringan |
| Inflected infinitive | inbringenne |
| Imperative singular | inbring |
| Imperative plural | inbringaþ |
| Present participle | inbringende |
| Past participle | inbrōht |
All forms (14)
Etymology
From in- + bringan. Compare Old High German inbringan.
Descendants
inbring
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/inbringan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution