Old English · verb
inciegan
Normalised inċīeġan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /inˈt͡ʃi͜yː.jɑn/
- Syllables
- in · ˈt͡ʃi͜yː · jɑn (3 syllables)
- Modern English
- invoke
Meaning
-
to call upon, invoke
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | inċīeġe | inċīeġde |
| 2nd singular | inċīeġestinċīeġst | inċīeġdest |
| 3rd singular | inċīeġeþinċīeġþ | inċīeġde |
| Plural | inċīeġaþ | inċīeġdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | inċīeġe | inċīeġde |
| Plural | inċīeġen | inċīeġden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | inċīeġan |
| Inflected infinitive | inċīeġenne |
| Imperative singular | inċīeġ |
| Imperative plural | inċīeġaþ |
| Present participle | inċīeġende |
| Past participle | inċīeġed |
All forms (16)
Etymology
From in- + ċīeġan (“to call”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/inciegan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry