Old English · verb
ineardian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /inˈæ͜ɑr.di.ɑn/[inˈæ͜ɑrˠ.di.ɑn]
- Syllables
- in · ˈæ͜ɑr · di · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- prepositioninhabit
Meaning
-
to dwell (+ preposition in or on, in)
-
to inhabit
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ineardiġe | ineardode |
| 2nd singular | ineardast | ineardodest |
| 3rd singular | ineardaþ | ineardode |
| Plural | ineardiaþ | ineardodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ineardiġe | ineardode |
| Plural | ineardiġen | ineardoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ineardian |
| Inflected infinitive | ineardienne |
| Imperative singular | inearda |
| Imperative plural | ineardiaþ |
| Present participle | ineardiende |
| Past participle | ineardod |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to in- + eardian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ineardian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution