Old English · verb
ingangan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /inˈɡɑn.ɡɑn/[inˈɡɑŋ.ɡɑn]
- Syllables
- in · ˈɡɑn · ɡɑn (3 syllables)
Meaning
-
to go in, enter
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ingange | inġēnginġīeng |
| 2nd singular | ingengst | inġēngeinġīenge |
| 3rd singular | ingengþ | inġēnginġīeng |
| Plural | ingangaþ | inġēngoninġīengon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ingange | inġēngeinġīenge |
| Plural | ingangen | inġēngeninġīengen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ingangan |
| Inflected infinitive | ingangenne |
| Imperative singular | ingang |
| Imperative plural | ingangaþ |
| Present participle | ingangende |
| Past participle | ingangen |
All forms (17)
Etymology
From Proto-Germanic *innganganą. Equivalent to in- + gangan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ingangan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution