Old English · noun
landbegenga
Normalised landbēġenġa
- Part of speech
- noun, masculine
- Declension
- weak
- IPA
- /ˈlɑndˌbeː.jen.jɑ/[ˈlɑndˌbeː.jen.d͡ʒɑ]
- Syllables
- ˈlɑnd · ˌbeː · jen · jɑ (4 syllables)
- Modern English
- husbandman
Meaning
-
a husbandman, farmer
-
inhabitant, native
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | landbēġenġa | landbēġenġan |
| Accusative | landbēġenġan | landbēġenġan |
| Genitive | landbēġenġan | landbēġenġena |
| Dative | landbēġenġan | landbēġenġum |
All forms (4)
Etymology
From land (“land”) + bīġenġa (“inhabitant”)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/landbegenga · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution