Old English · noun
landfruma
- Part of speech
- noun, masculine
- Declension
- weak
- IPA
- /ˈlɑndˌfru.mɑ/
- Syllables
- ˈlɑnd · ˌfru · mɑ (3 syllables)
- Modern English
- ruler
Meaning
-
ruler of the land, king
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | landfruma | landfruman |
| Accusative | landfruman | landfruman |
| Genitive | landfruman | landfrumena |
| Dative | landfruman | landfrumum |
All forms (4)
Etymology
From land + fruma.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/landfruma · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution