Old English · adjective
lef
Normalised lēf
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /leːf/
- Syllables
- leːf (1 syllable)
- Modern English
- weakfrailsick
Meaning
-
weak, frail; sick
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | lēf | lēf | lēf |
| Accusative | lēfne | lēfe | lēf |
| Genitive | lēfes | lēfre | lēfes |
| Dative | lēfum | lēfre | lēfum |
| Instrumental | lēfe | lēfre | lēfe |
| Plural | |||
| Nominative | lēfe | lēfalēfe | lēf |
| Accusative | lēfe | lēfalēfe | lēf |
| Genitive | lēfra | lēfra | lēfra |
| Dative | lēfum | lēfum | lēfum |
| Instrumental | lēfum | lēfum | lēfum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | lēfa | lēfe | lēfe |
| Accusative | lēfan | lēfan | lēfe |
| Genitive | lēfan | lēfan | lēfan |
| Dative | lēfan | lēfan | lēfan |
| Instrumental | lēfan | lēfan | lēfan |
| Plural | |||
| Nominative | lēfan | lēfan | lēfan |
| Accusative | lēfan | lēfan | lēfan |
| Genitive | lēfralēfena | lēfralēfena | lēfralēfena |
| Dative | lēfum | lēfum | lēfum |
| Instrumental | lēfum | lēfum | lēfum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *lēb. Cognate with Old Frisian lēf, Old Saxon lēf. Further origin obscure. Compare Dutch laf and loof.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/lef · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry