Old English · adjective
mæne
Normalised mǣne
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈmæː.ne/
- Syllables
- ˈmæː · ne (2 syllables)
- Modern English
- meancommon
mæne1 · adjective
Senses
-
common
-
mean; wicked; false; evil
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mǣne | mǣnumǣno | mǣne |
| Accusative | mǣnne | mǣne | mǣne |
| Genitive | mǣnes | mǣnre | mǣnes |
| Dative | mǣnum | mǣnre | mǣnum |
| Instrumental | mǣne | mǣnre | mǣne |
| Plural | |||
| Nominative | mǣne | mǣnamǣne | mǣnumǣno |
| Accusative | mǣne | mǣnamǣne | mǣnumǣno |
| Genitive | mǣnra | mǣnra | mǣnra |
| Dative | mǣnum | mǣnum | mǣnum |
| Instrumental | mǣnum | mǣnum | mǣnum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mǣna | mǣne | mǣne |
| Accusative | mǣnan | mǣnan | mǣne |
| Genitive | mǣnan | mǣnan | mǣnan |
| Dative | mǣnan | mǣnan | mǣnan |
| Instrumental | mǣnan | mǣnan | mǣnan |
| Plural | |||
| Nominative | mǣnan | mǣnan | mǣnan |
| Accusative | mǣnan | mǣnan | mǣnan |
| Genitive | mǣnramǣnena | mǣnramǣnena | mǣnramǣnena |
| Dative | mǣnum | mǣnum | mǣnum |
| Instrumental | mǣnum | mǣnum | mǣnum |
mæne2 · verb · inflected form
Senses
-
singular present subjunctive of mǣnan
-
Inflected form of mǣnan
All forms (11)
Etymology
From Proto-Germanic *mainiz.
Descendants
mean
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/mæne · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution