Old English · adjective
manful
Normalised mānful
- Part of speech
- adjective
- Modern English
- wickeddire
Meaning
-
wicked, evil, dire
Þā sē hālga martyr mid þām Hālgan Gāst āfylled smearcode mid mūþe and tō þām mānfullan cwæþ "Ūs ġedafenaþ tō offriġenne þām undēadlīċum gode."
Then the holy martyr, filled with the Holy Spirit, smiled with his mouth and to the evil man said "It benefits us to sacrifice to the undying God."
late 10th century, Ælfric, Lives of Saints
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mānful | mānful | mānful |
| Accusative | mānfulne | mānfulle | mānful |
| Genitive | mānfulles | mānfulre | mānfulles |
| Dative | mānfullum | mānfulre | mānfullum |
| Instrumental | mānfulle | mānfulre | mānfulle |
| Plural | |||
| Nominative | mānfulle | mānfullamānfulle | mānful |
| Accusative | mānfulle | mānfullamānfulle | mānful |
| Genitive | mānfulra | mānfulra | mānfulra |
| Dative | mānfullum | mānfullum | mānfullum |
| Instrumental | mānfullum | mānfullum | mānfullum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | mānfulla | mānfulle | mānfulle |
| Accusative | mānfullan | mānfullan | mānfulle |
| Genitive | mānfullan | mānfullan | mānfullan |
| Dative | mānfullan | mānfullan | mānfullan |
| Instrumental | mānfullan | mānfullan | mānfullan |
| Plural | |||
| Nominative | mānfullan | mānfullan | mānfullan |
| Accusative | mānfullan | mānfullan | mānfullan |
| Genitive | mānfulramānfullena | mānfulramānfullena | mānfulramānfullena |
| Dative | mānfullum | mānfullum | mānfullum |
| Instrumental | mānfullum | mānfullum | mānfullum |
All forms (10)
Etymology
By surface analysis, mān (“crime, sin”) + -ful
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/manful · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution