Old English · verb
micelian
Normalised miċelian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈmi.t͡ʃe.li.ɑn/
- Syllables
- ˈmi · t͡ʃe · li · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- extolmagnify
Meaning
-
to become great
-
to make great
-
to extol, magnify
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | miċeliġe | miċelode |
| 2nd singular | miċelast | miċelodest |
| 3rd singular | miċelaþ | miċelode |
| Plural | miċeliaþ | miċelodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | miċeliġe | miċelode |
| Plural | miċeliġen | miċeloden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | miċelian |
| Inflected infinitive | miċelienne |
| Imperative singular | miċela |
| Imperative plural | miċeliaþ |
| Present participle | miċeliende |
| Past participle | miċelodġemiċelod |
All forms (15)
Etymology
Inherited from Proto-West Germanic *mikilōn.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/micelian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution