Old English · verb
midþeahtian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈmidˌθæ͜ɑx.ti.ɑn/
- Syllables
- ˈmid · ˌθæ͜ɑx · ti · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to consent
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | midþeahtiġe | midþeahtode |
| 2nd singular | midþeahtast | midþeahtodest |
| 3rd singular | midþeahtaþ | midþeahtode |
| Plural | midþeahtiaþ | midþeahtodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | midþeahtiġe | midþeahtode |
| Plural | midþeahtiġen | midþeahtoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | midþeahtian |
| Inflected infinitive | midþeahtienne |
| Imperative singular | midþeahta |
| Imperative plural | midþeahtiaþ |
| Present participle | midþeahtiende |
| Past participle | midþeahtodġemidþeahtod |
All forms (15)
Etymology
From mid- + þeahtian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/midþeahtian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry