Old English · verb
misfaran
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VI
- IPA
- /misˈfɑ.rɑn/
- Syllables
- mis · ˈfɑ · rɑn (3 syllables)
- Modern English
- misfareerrtransgress
Meaning
-
to go astray, err, transgress
-
to fare badly, have ill success
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | misfare | misfōr |
| 2nd singular | misfærestmisfærst | misfōre |
| 3rd singular | misfæreþmisfærþ | misfōr |
| Plural | misfaraþ | misfōron |
| Subjunctive | ||
| Singular | misfare | misfōre |
| Plural | misfaren | misfōren |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | misfaran |
| Inflected infinitive | misfarenne |
| Imperative singular | misfar |
| Imperative plural | misfaraþ |
| Present participle | misfarende |
| Past participle | misfærenmisfaren |
All forms (16)
Etymology
From mis- + faran.
Descendants
misfare
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/misfaran · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution